Mineraalwater, goed of niet?

Mineralen in water: nuttig of belastend?

Tegenwoordig drinken veel mensen mineraalwater. Er wordt beweerd dat mineralen in drinkwater gewenst, sterker nog, onmisbaar zijn. Mineralen vormen essentiële voedingsbestanddelen en bij tekorten manifesteren zich al snel ziekten en aandoeningen. Velen, zelfs mensen en instellingen waarvan betere inzichten verwacht mogen worden, vinden dat om die reden ons drinkwater mineralen mag c.q. moet bevatten. Bron- en mineraalwater wordt dan ook dikwijls als goed voor de gezondheid of als alternatief voor leidingwater aangeprezen.

Organisch en Anorganisch

Mineralen zijn meestal gebonden aan een anorganisch zout en kunnen zonder medewerking van een levend organisme gevormd worden. De mineralen waar een menselijk lichaam echter behoefte aan heeft, zijn alleen de organische

mineralen en daarvoor zijn we aangewezen op plantaardig en dierlijk voedsel. Planten nemen de anorganische mineralen op via hun wortels en zetten ze om in de organische vorm. Zo kunnen we wel ijzer opnemen uit spinazie maar kunnen we geen ijzervijlsel verteren. Opname van anorganische mineralen leidt vroeg of laat tot opslag in het lichaam. Vooral de nieren, die deze ballaststoffen moeten verwerken en afscheiden kunnen op termijn te hoge concentraties niet aan, waardoor zich steeds meer afvalstoffen in het lichaam ophopen en er, bij mensen die daar aanleg voor hebben, nierstenen ontstaan. Mineraalwater bevat anorganische mineralen, dat zijn de niet zo goed opneembare mineralen.